در سراسر هفته گذشته دانشگاه تربیت معلم کرج صحنه اعتراضات و تحصن وسیع دانشجویی بوده است. سیاست های نئولیبرالی دولت در نظام آموزش عالی با هدف تبدیل نظام های تولید دانش به بنگاه های فروش خدمات آموزشی و بسته های تحصیلی سودآور، امکانات زیر بنایی و رفاهی دانشجویان را هدف قرار داده است. نتیجه ی غیر فابل اجتناب سپردن بخش های هر چه بیشتری از دانشگاه به پیمانکارهای سودجو و غیر پاسخگو به جامعه و دانشگاهیان، افت کیفیت و رشد فسادهای مالی در دانشگاه است. جای تأسف است که جامعه ی اساتید دانشگاهی ایران در برابر فروش امکانات اجتماعی و تنزل کیفیت آموزشی خاموش نشسته است. بار دیگر شور و آرمان گرایی دانشجویان آن سنگر سرخ مقاومتی است که در برابر چپاول نظام آموزش عالی قد علم کرده و با جسم و جان جوان خود از فضاهای متعلق به جامعه دفاع می کند. دانشجویان دانشگاه تربیت معلم در مقیاسی گسترده و با همبستگی مثال زدنی در برابر تهدیدات نهادهای امنیتی و حراست دانشگاه به صف شده اند تا مطالبات به حق خود را پیگیری کرده و از فضای زیستی و آموزشی خود دفاع کنند. ما دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب دانشگاه های ایران حمایت قاطع خود را از این دانشجویان اعلام کرده و از دانشجویان سراسر کشور می خواهیم با اقدامات ابتکاری خود به یاری این دانشجویان شتافته و همبستگی سراسری دانشجویان را به مدیریت های نالایق دانشگاه ها و عوامل سرکوبگر حراست نشان دهند. ارتقاء کتابخانه های دانشگاه ها به عنوان منبع اصلی دسترسی به دانش گسترده بشری، حذف پیمانکارهای رنگارنگ در دانشگاه و جایگزین شدن نظام ارائه خدمات با سیستمی بهره مند از توزیع ثروت اجتماعی و پاسخگو در برابر بهره مندان، بهبود شرایط خوابگاهی و سلف سرویس، حذف هرگونه نهاد امنیتی از فضاهای آموزشی، حذف تبعیضات و فشارهای جنسیتی در دانشگاه ها، حق دانشجو مبنی بر انتخاب آزادانه ی اساتید فرهیخته و لایق، ... اینها بخش عمده ای از خواسته های عموم دانشجویان در سراسر کشور است. ممانعت مدیریت آموزش عالی از تحقق این خواست ها ما را به عقب نشینی وا نمی دارد. دانشجویان در سرسرا ها و فضاهای عمومی و با همبستگی و شورمندی خود اینَ خواسته ها را تحمیل خواهند کرد. تحصن و اعتصاب حمایتی دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب دانشگاه علامه سرمشقی قابل توجه برای جنبش دانشجویی است. با گسترش این اعتراضات نشان خواهیم داد که تنها سلطه گران نیستند که  سرنوشتشان به یکدیگر گره خورده است. بلکه دانشجویان نیز از هم سرنوشتی خود در این فضای تیره ی سرکوب و فلاکت آموزشی آگاهند و این آگاهی را به عمل جمعی و یکپارچه خود گره می زنند. آموزش عالی بنگاهی برای کسب سود و سرمایه نیست. دانشگاه ها سربازخانه های سپاه پاسداران نیستند. دانشگاه و آموزش عالی به عموم جامعه تعلق دارد و بایست از سودجویی و فشارهای امنیتی عاری گردد.

زنده باد آزادی و برابری

دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب دانشگاههای ایران